De Verhalen

New submission from Jolien

Toen ik 15 of 16 was en gids bij de scouts gingen we zoals gewoonlijk in de winter schaatsen met de groep. Ik droeg altijd met veel plezier mijn groene uniformrok en toen ook met een paar panty’s voor de koude. We fietsten langs het Heiken waar veel minder autoverkeer is maar wel veel fietsers.
Ineens steekt een grote groep wielrenners ons voorbij en slaat een van hen op mijn poep! Even snel als ze kwamen aangereden waren ze weer weg en ik was gewoon zo verschoten dat ik niet op tijd kon reageren.
Een van mijn leiders reageerde al “lachend”: Je moet maar geen korte rok dragen, hé. Waarop ik nog met trots reageerde dat ik tenminste mijn uniform droeg!

Maar eigenlijk doet en deed het er niet toe wat ik draag/droeg, waar haalt iemand het idee vandaan in de vlucht iemands poep te slaan! Ik irriteer me nog steeds aan wielertoeristen of een “Sagannetje” doen. En de reactie van mijn leider die er waarschijnlijk ondoordacht uitkwam, toont enkel maar hoe de victim-blaming vastgeroest is in onze maatschappij zonder dat de meesten het beseffen!

Ik sta achter je
31+

geen reacties
De Verhalen

“Eén van de weinige momenten waarop ik een kleedje draag wordt bij deze weer afgestraft.” – Marianne

Terwijl ik aan de bushalte sta te wachten heb ik weer veel bekijks. Een van de weinige momenten waarop ik een kleedje draag wordt bij deze weer afgestraft.

Een bestuurder vindt het blijkbaar nodig om zijn raampje naar beneden te draaien en te fluiten. Een andere toetert en maakt een obsceen gebaar.
In beide gevallen vind ik er niets beter op dan mijn middelvinger op te steken. Ik had beter een foto genomen van hun nummerplaat. Maar het moment was veel te snel voorbij en mijn ongeloof weer veel te groot…

Ik overweeg weer naar huis te gaan om een jeansbroek aan te trekken, maar dat mag ik niet. Dan laat ik hen winnen en dat is wel het laatste dat ik wil!

Ik sta achter je
26+

één reactie
De Verhalen

“Toen ik op zo’n 3 meter afstand was, zag ik dat hij zichzelf aan het bevredigen was.” – Anaïs

Als studente aan de universiteit loop ik vaak over de Paardenmarkt naar mijn bushalte op de Leien. Het is me al verschillende keren overkomen dat mannen iets tegen me zeiden in het voorbijgaan, meestal in een andere taal en vaak als ze reeds gepasseerd zijn. Hoewel het duidelijk is waar het ongeveer op neerkomt, is het moeilijk om daarop te reageren – ze zouden toch ontkennen.
Er zijn mij daar echter ook meer benoembare dingen overkomen, waarvan ik hier diegene opschrijf die ik me het best herinner/die het meeste indruk op me hebben gemaakt.

- Op een avond in maart, het was iets van 20u00 en dus toch al vrij donker, liep ik op de Paardenmarkt. Er waren weinig mensen op straat (maar er waren er wel!), dus ik zag al van ver de man die bij de bushalte (voor de poort van de Artesisafdeling) stond. Ik besteedde er niet echt aandacht aan, ik herinner me dit nu omwille van wat er vlak na is gebeurd. Toen ik naderde, ging hij meer naar het midden van het voetpad staan. Dat vond ik vreemd, want het voetpad is heel breed op dat stuk. Echter, ook toen hij zich naar mij keerde, vermoedde ik nog niet wat hij ging doen, ik dacht dat hij de weg zou vragen ofzo.
Maar dat was niet het geval – toen ik op zo’n 3 meter afstand was, zag ik dat hij zichzelf aan het bevredigen was. Ik heb iets gezegd in de trant van ‘gast, zeg’ en rolde met mijn ogen. Hij ging een klein beetje opzij en ik passeerde. Tot ik aan het einde van de straat was, was ik te hard aangedaan om om te kijken, of om iets te doen of zeggen. Ik vrees dat die avond nog andere meisjes en vrouwen hem zijn tegengekomen. Ik heb dit toen ik thuiskwam tegen mijn ouders vertelt en mijn moeder zei ‘waarschijnlijk kickt hij op angstreacties’. Ik weet niet goed wat ik daarover moet denken.

- Een andere keer kruiste ik op dezelfde plek 2 jongens van ongeveer mijn leeftijd. Het was namiddag en er was genoeg volk op straat. Ikzelf liep in het midden van het voetpad, maar aangezien het zo breed is, zouden ze er makkelijk langs zijn gekunnen. Dat deden ze niet: op 2 meter van mij bleven ze staan en de ene spreidde zijn armen, of het een knuffelgebaar was of om mij de weg te versperren was me niet duidelijk (voor hem ook niet echt denk ik), punt was dat hij me ‘bang’ wilde maken door stoer te doen.
Ik bleef staan, ook al kon ik er best langs, ik weigerde dit zomaar te laten passeren. Ik zei ‘Serieus?!’ (of ‘seriously’, ik onthoud beter visuele dan auditieve gegevens) (in de stijl van het bekende meme: http://knowyourmeme.com/memes/are-you-serious-face-seriously) terwijl ik hem fronsend en niet-begrijpend aankeek. En kijk eens aan, dat leek te helpen! Zijn vriend, die niet meedeed maar hem ook niet tegenhield voor ik iets zei, trok hem toen aan zijn arm en maande hem aan te stoppen en door te lopen. Het perfect voorbeeld van hoe ‘mannen onder elkaar’ ook kunnen handelen om straatintimidatie te vermijden. Toch vraag ik me af of hij dat ook zou gedaan hebben indien ik gewoon met een bocht om hen heen was gelopen. (ik vrees van niet)

Ik sta achter je
18+

geen reacties
Onderzoek

Enquête “Seksuele intimidatie in het Antwerpse straatbeeld”, uitgevoerd door Hollaback! Antwerp – voorjaar 2013

Hieronder kunnen jullie de voornaamste resultaten terugvinden van onze allereerste Hollaback!Antwerp-enquête! Iedereen enorm bedankt om een steentje bij te dragen. Onze enquête kon rekenen op maar liefst 510 respondenten!

Deze enquête ging na in welke mate men geconfronteerd wordt met seksuele intimidatie in Antwerpen, als slachtoffer én als getuige.

Heb je zelf ergens interessant cijfermateriaal ontdekt, laat het ons weten door ons een mailtje te sturen! Deze informatiebronnen zullen door ons worden verzameld op deze pagina! Ook voor vragen, opmerkingen, suggesties, enz. kan je bij ons terecht!

Rapport Enquête “Seksuele intimidatie in het Antwerpse straatbeeld” – voorjaar 2013

geen reacties
De Verhalen

“Over ‘t algemeen stoort het mij dat NIEMAND daar om geeft. Alsof iedereen het recht heeft aan mijn lijf te zitten. Ik vertrouw geen mannen op straat.” – Anoniem

Over seksuele intimidatie op straat kan ik een heel boek schrijven. Hierbij een aantal dingen die ik heb meegemaakt in Antwerpen (Ben zeker dat ik nog dingen ben vergeten):

* Een maand of 5 geleden stapte ik achteraan op tram 4. Iedereen zat vooraan. Ik vond dat al raar maar ook wel handig, want ik word graag met rust gelaten. Ik zat muziek te luisteren en ik merkte dat iedereen vooraan naar achter aan ‘t kijken was. Bleek dat een man van boven de 50 zich al de hele tijd stond af te trekken op mij. NIEMAND DIE IETS KWAM ZEGGEN! Meneer gebaarde dan of ik niet eens wou komen. Ik heb mijn middelvinger opgestoken en van de tram gestapt.

* Over heel Antwerpen, vaak rond de Rooseveltplaats, de Nationalestraat en ‘s avonds op de Meir, krijg ik allerhande opmerkingen: of ik geen gezelschap zoek, dat ze mij lekker vinden, als ik iets kort aan heb krijg ik steevast opmerkingen over mijn zogenaamde sexy benen of blokkeren mannen mij de weg om eens goed naar mij te kunnen kijken. Tong tussen de vingers, kussen smijten, mij wenken en fluiten zijn routine als ik alleen loop.

* Rond het Conincksplein zijn we vijf jaar geleden met vier meisjes omsingeld geweest aan onze auto om vier uur ’s nachts. (Gelukkig: de mannen wisten niet dat het onze wagen was, hebben echt geluk gehad). Ze blokkeerden ons de weg en hebben ons proberen vastgrijpen. Toen we in de auto stapten zijn ze op de ramen beginnen slaan, staken ze hun tongen uit, hebben ze van alles staan roepen naar ons. Echt griezelig! Is echt het grelligste dat ik al heb meegemaakt. Als onze auto daar niet had gestaan, was het waarschijnlijk heel fout afgelopen!

* In de Jodenbuurt heeft een junkie mijn vagina gegrepen in ‘t midden van ‘t straat een jaar of 4 geleden. Niemand heeft iets gedaan.

* In de Steenhouwersvest kwam vorige zomer een junkie mijn deur blokkeren en begon dan in ‘t Engels te zeggen dat die mij wou neuken en hoe geil hij me vond en van die dingen. Hij wou niet vertrekken tot ik dreigde de flikken te bellen.

* Fluiten, ‘psst’ roepen en andere hondachtige geluiden staan ook standaard op het programma als ik alleen rondloop in de buurten die ik hierboven vernoemde.

* Of in omgekeerde richting werd ik onlangs nageroepen door een groep tieners rond de Nationalestraat; dat ze mij een gangster vonden omdat ik op een BMX reed met een beanie op m’n hoofd.

* Op de Groenplaats aan de metro werd ik ook nog belachelijk gemaakt voor “rocker” (hoewel ik er zelf de humor niet van in zie) door twee mannen.

* Toen ik mijn lippiercing nog had 6 jaar geleden, stond ik te wachten op een tram in de Carnotstraat ‘s avonds. Een man heeft mij toen tegen het buskot geduwd en is aan mijn lippiercing beginnen trekken. Ik heb z’n arm weggeslagen toen en veel lawaai gemaakt waardoor hij zelf is vertrokken. Ook op de tram hebben toen eens 3 gasten rond mij gestaan en in een vreemde taal mij beginnen uitlachen en dan aan mijn lippiercing beginnen trekken. Geen kat die iets gedaan heeft.

* Op de Groenplaats twee maand geleden door een zatte toerist gevraagd of ik niet aan z’n piet wou zuigen voor het te laat was.

* Niet op straat maar even degoutant, een kleine opsomming van wat ik heb meegemaakt met onbekende mannen op feestjes: grijpen van mijn nek, kont, buik, haar. Ongewenst komen ‘schuren’ tegen mijn kont en niet willen ophouden als ik daar om vraag. Foto’s komen maken van mij ook al heb ik gevraagd dat niet te doen. Hoofd aan hoofd komen staan om met mij te “dansen” en ook niet willen weggaan als ik dat vraag. Mij vastnemen om verscheidene redenen en ook niet willen weggaan als ik dat vraag.

* Een gast had vijf keer mijn kont vastgegrepen. Toen heb ik hem een schop gegeven waarop hij zijn tong tussen zijn vingers stak naar mij. Ik stomp een gast achter mij aan: ‘Waarom helpt gij mij niet, gast?’ vraag ik. Zijn antwoord was: ‘ik vind da wel geil hoe gij da oplost met die gast.’ Ik weet niet wie van de twee ik het meest degoutant vond.

Meestal gaat het om mannen van 30 tot 50 jaar en ouder. Jongeren maken wel eens wat lawaai maar de echt gore dingen gebeuren altijd door volwassen mannen
Ik kan de meeste dingen vaak weglachen, maar er zijn er een paar echt te ver gegaan. Jongeren die iets roepen, ach ja, ‘t zijn pubers, groepsdruk enzo. Zatte toeristen die onder dwang van hun even zatte maten wat belachelijk komen doen, die kan ik ook aan.
Over ‘t algemeen stoort het mij dat NIEMAND daar om geeft. Alsof iedereen het recht heeft aan mijn lijf te zitten. Ik vertrek nooit meer zonder mijn mes. Ik vertrouw geen mannen op straat.

Ik sta achter je
25+

geen reacties
De Verhalen

Boodschappen doen is een bron van stress, waardoor ik andere wegen neem en me anders kleed om de seksuele intimidaties te vermijden” – Anoniem

Ik woon sinds februari 2012 in Borgerhout. Ik heb voordien in Antwerpen, Leuven, Gent, Frankrijk en Spanje gewoond. Nergens heb ik zoveel last gehad van seksuele intimidatie dan in Borgerhout. Ik heb al veel geweld meegemaakt in mijn leven en op straat komen in Borgerhout om boodschappen te doen is een bron van spanning en stress waardoor ik andere wegen neem en me anders kleed om de seksuele intimidaties te vermijden.

De situaties waarin ik met het gedrag werd geconfronteerd zijn te talrijk om individueel te beschrijven.

Een keer wandelde ik (later begon ik voor korte afstanden de fiets te nemen omdat het dan minder gebeurd) een honderdtal meter op straat. Over die korte afstand had ik zeven keer ‘prijs’. Ik had al van alles geprobeerd om het te vermijden of net tegen te gaan: laten weten dat ik het niet pikte, iets teruggeroepen en zelfs mijn middelvinger opgestoken. Het had geen enkel effect. Ze lachten me nog meer uit. Bij de zevende keer op die honderd meter kookte ik. Een man van middelbare leeftijd vroeg me hoeveel mijn tarief was. Ik schoot vol woede en riep van alles terug. De man keek me aan alsof hij het in Keulen hoorde donderen, alsof ik zoiets toch kon verwachten of het normaal was.

Maar het zijn niet allemaal ‘volwassen’ mannen. Laatst vroeg een jongetje van negen of hij ‘eens van mijn sappige kut mocht proeven’. Tijdens het reuzenfeest was het superdruk toen ik met mijn fiets aan de hand door de menigte moest ter hoogte van de Roma. Een jongen van een jaar of 15 begon me uit te schelden. Ik riep iets terug om mijn grenzen te stellen. Hij kwam dichterbij en snauwde dat ik er dan maar niet zo goed uit moest zien en dat het mijn eigen fout was.

Een andere keer fietste ik door Borgerhout. Ik kwam aan een zebrapad in een redelijk drukke straat achter het districtshuis. Toen ik het fietspad naderde kwam een jongen over het zebrapad en stopte in het midden van de straat. Ik gebaarde of hij door zou wandelen of daar zou blijven staan en deed teken dat hij over kon gaan, want misschien wachtte hij tot ik voorbij gefietst was. Hij vatte het handgebaar persoonlijk op en begon te snauwen: ‘vuile teef’. Ik fietste daarop voorbij waarop hij snauwde: ‘ik weet je wel wonen, bitch!’ waarop hij een gebaar aan zijn keel deed (keel oversnijden). Natuurlijk wist die me niet wonen. Maar zo’n bedreigingen van macho’s met een groot ego zijn niet aangenaam.

Hopelijk houdt dit ooit op. Hoe weet ik niet. Over straat wandelen is echt een bron van stress. Ik ben gestopt met joggen want dan ondervind ik er ook last van. Enfin, de publieke ruimte lijkt niet zo publiek als we wel denken.

Ik sta achter je
16+

geen reacties
De Verhalen

“Plots een arm rond mijn schouder” – Lisa

Na een sporttraining stap ik altijd terug van het station naar mijn kot. Halverwege mijn weg sta ik voor het rode licht en word ik benaderd door drie mannen, die mijn vaders zouden kunnen zijn. Ze beginnen op de klassieke wijze ‘Waar zijn de leukere buurten om een glas te gaan drinken’? Geleidelijk aan komen ze dichterbij staan, tot ik plots aan arm rond mijn schouders voel. Daar sta je dan als meisje tussen drie kasten van mannen. Kordaat heb ik mij vanonder zijn arm gewerkt en mij gehaast om thuis te geraken. Sindsdien kijk ik vaak schuin over mijn schouder als ik in het donker naar huis stap.

Ik sta achter je
14+

geen reacties
De Verhalen

“Wilt u graag snel veel geld verdienen?” – Anoniem

Na een avondje stappen liep ik terug naar huis via de ossenmarkt in Antwerpen. Plots zag ik vanuit mijn ene ooghoek een man opduiken vanuit het niets. Hij vroeg me, “Juffrouw, wilt u graag snel veel geld verdienen?” Ik voelde al wat eraan zat te komen en zei “Nee dankuwel”. Hierop antwoordde hij, “het is echt niet moeilijk hoor, gewoon een pijpbeurt”. Ik was er echt niet goed van en ik vind het jammer dat zo’n dingen gezegd worden, respect ontbreekt in dit geval helemaal !

Ik sta achter je
14+

geen reacties

Bekijk het archief

Powered by WordPress